آلودگی هوا با توجه به اثراتی که بر سلامت عموم دارد، بزرگترین ریسک و خطر محیطی محسوب میشود. از آلایندههای مهم هوا میتوان به ذرات معلق که ترکیباتی غیر همگن بوده و خصوصیات فیزیکی و شیمیایی متفاوتی دارند اشاره کرد. ذرات معلق تحت تاثیر فعل و انفعالاتی که پس از انتشار در اتمسفر در طی زمان رخ میدهد (پیر شدگی) ممکن است گونهزایی و ترکیب شیمیایی و سمیت آنها دچار تغییر و تحول شود. یکی از روشهای رایج تعیین سمیت ذرات معلق، پتانسیل اکسایشی که با مفهوم تنش اکسایشی معرفی شده است میباشد که این مفهوم دانش پیش اکسیدانها و منابع درونی و بیرونی آنها از نظر سوخت و ساز را ارائه میدهد.
