در این پژوهش، سامانه ای بر پایه پلی یورتان سوپرامولکولی فلوئورینه شده طراحی و بررسی شده است که دارای ویژگی های خودترمیم شوندگی ذاتی و فوق آب گریزی است. عملکرد خودترمیمی این سامانه بر اساس پیوندهای هیدروژنی طراحی شده که یکی از راهکارهای ایجاد ساختارهای سوپرامولکولی محسوب می شود. برای این منظور، از مولکول یوریدوپیریمیدینون (UPy) استفاده شده که قادر به تشکیل پیوندهای هیدروژنی چهارگانه است. این مولکول پس از عامل دار شدن با ایزوسیانات، با گروه های هیدروکسیل موجود در پلی ال اکریلیک واکنش داده و بخشی از پیوندهای کووالانسی را جایگزین می کند تا پلی یورتانی با قابلیت خودترمیمی تولید شود.
مسائل روزافزون زیستمحیطیو همچنین کاهش ذخایر سوختهای فسیلی در طی چند سال گذشته، توجهات زیادی را به سمتشبکههای هوشمند انرژی سوق داده است. در این میان، با پیشرفت تکنولوژی در ساختواحدهای تولید پراکنده و ادوات الکترونیک قدرت، ریزشبکهها به مفهومی کلیدی درشبکههای هوشمند انرژی تبدیل شدهاند. افزایش قابلیت اطمینان، کاهش تلفات و تولیدانرژی پاک برخی از مزایای بهرهبرداری از ریزشبکهها در مقایسه با شبکههای سنتیهستند. اما در مقابل، ساختار توزیعشده و دینامیک ضعیفتر آنها نسبت به شبکههایسنتی نیز از جلمه چالشهای بهرهبرداری آنها به حساب میآیند.
چکیده:با افزایش روزافزون سازههای بلند در دنیای معاصر، نیاز به روشهای نوین در طراحی سازه برای مقابله با بارهای جانبی افزایش یافتهاست. به همیندلیل سیستمهای سازهای لولهای معرفی شدهاند که امروزه اغلب ساختمانهای بلندمرتبه از یکی از این سیستمهای سازهای استفاده میکنند. اما با اینحال، ضعف اساسی سیستمهای لولهای، مسئلهی تأخیر برشی است که بهشدت بر روی کارایی این سیستمها تأثیرگذار است. یکی از روشها برایکاهش اثرات تأخیر برشی در سازههای لولهای، استفاده از سیستم مهار بازویی و دیوار کمربندی است.
هدف از انجام این رســاله، آمادهســازی ماتریس حمایتکنندة هیبریدی کربنی مزو متخلخل برای تثبیت شــکل پلیاتیلن گلیکول بهعنوان مادة تغییرفازدهنده، با قابلیت هدایت گرمایی بالا و ذخیرة انرژی گرمایی مطلوب اســت که بهعنوان ســاختاری مناســب برای تهی? منسـوج هوشـمند گرمایی بکار گرفته شـود. برای رسـیدن به این هدف، اثر ماتریسهای کربنی با سـاختارها و شـیمی سـطح مختلف و همچنین مخلوط آنها بهعنوان ماتریسهای حمایتکنندة پلیاتیلن گلیکول بر خواص گرمایی نانومواد تغییر فاز دهندة حاصـل، بررسـی شـد.
این تحقیق در پنج مطالعه مختلف انجام شد. در مطالعه اول، 21 ژنوتیپ متنوع چمانواشبلند از نظر تولید علوفه و صفات مورفولوژیکی، صفات ریشه، دیرزیستی و برگشتپذیریتحت سه تیمار آبیاری (نرمال، تنش خشکی متوسط و شدید) و وجود دو غلظت اسید سالیسیلیک(0 و 1 میلیمولار) طی سالهای 97–1395 مورد ارزیابیقرار گرفتند. در سال چهارم (1397)، آبیاری در تمامی تیمارها به مدت دو ماه درتابستان (خشکی شدید) متوقف شد و سپس برای بررسی تأثیر تیمارهای قبلی بر صفاتمذکور، گیاهان مجدداً آبیاری شدند.