با توجه به شیوع فزاینده بیماری دیابت در سطح جهان، رتینوپاتی دیابتی به یکی از اصلی ترین علل نابینایی قابل پیشگیری در میان بزرگسالان تبدیل شده است. درجه بندی به موقع و دقیق شدت این بیماری بر اساس تصاویر فوندوس شبکیه، نقشی حیاتی در تعیین راهبردهای درمانی به هنگام و جلوگیری از آسیب غیرقابل برگشت بینایی ایفا می کند. با این حال، روش های سنتی غربالگری دستی توسط متخصصان چشم پزشکی، فرآیندی زمان بر، پرهزینه و مستعد خطای بینا-فردی است که با کمبود نیروی متخصص در مناطق محروم تشدید می شود.
در این پژوهش جاذب زغال زیستی سنتز شده بر پایه پوسته دانه کاج به منظور حذف سفکسیم از محلول های آبی حاوی مولکول سفکسیم سنتز شد. ویژگی های ساختاری جاذب سنتز شده با استفاده از آزمون های FT-IR، FE-SEM، EDS، پتانسیل زتا و جذب - واجذب نیتروژن موردمطالعه قرار گرفت. بر مبنای نتایج جذب - واجذب نیتروژن، سطح ویژه جاذب زغال زیستی برابر304.21 مترمربع بر گرم بود. افزون بر آن متوسط اندازه حفرات برای این جاذب 1.45 نانومتر به دست آمد. در ادامه اثر پارامترهای مختلف بر جذب سفکسیم از جمله pH، مدت زمان تماس، غلظت اولیه مولکول سفکسیم در محلول آبی و دما بررسی شد.
در این پژوهش، باهدف حذف پنی سیلین از محلول های آبی، جاذب زغال زیستی بر پایه ی پسماند درخت زبان گنجشك سنتز گردید و ویژگی های ساختاری آن از طریق آزمون های FT-IR، FE-SEM، EDS، پتانسیل زتا و جذب - واجذب نیتروژن مورد بررسی قرار گرفت؛ به طوری كه بر اساس نتایج جذب - واجذب نیتروژن، سطح ویژه ی جاذب برابر با 306.07 مترمربع بر گرم و متوسط اندازه ی حفرات آن 1.32 نانومتر تعیین شد.
علیرغم دهه ها تحقیق، هنوز کمبود مدل های عددی معتبر در مقیاس میدانی که مکانیسم های فیزیکی و شیمیایی مرتبط با LSWI را به طور دقیق ثبت کنند، وجود دارد. اکثر مطالعات مبتنی بر ECLIPSE به جای مدل سازی اساسی تبادل یونی یا مهاجرت ذرات ریز، بر تنظیمات تجربی متکی هستند. در نتیجه، نیاز مبرمی به توسعه گردش های کاری شبیه سازی وجود دارد که بتوانند مشاهدات تجربی را با مدل سازی پیش بینی کننده در مقیاس مخزن ادغام کنند.
این تحقیق با هدف انجام یک شبیه سازی عددی جامع از تزریق CO امتزاج پذیر به یک مخزن نفتی ناهمگن انجام خواهد شد. همچنین تأثیر شرایط تزریق امتزاج ناپذیر، نقش ناهمگنی مخزن در بازیابی نفت و توسعه انگشتی ارزیابی شده و بررسی مخواهد شد که چگونه نرخ های مختلف تزریق گاز بر راندمان بازیابی و تثبیت فشار تأثیر می گذارند. از طریق این مطالعه، این تحقیق بینش های عملی ارائه خواهد داد که به بهینه سازی پروژه های CO-EOR در محیط های مخزن دنیای واقعی کمک می کند.
در میان تکنیک های مختلف EOR ، سیلاب زنی شیمیایی و به طور خاص سیلاب زنی سورفاکتانت ، مورد توجه چشمگیری قرار گرفته است. سیلاب زنی سورفاکتانت شامل تزریق عوامل فعال سطح (سورفاکتانت ها) به مخزن برای کاهش تنش سطحی (IFT) بین روغن و آب ، تقویت تحرک روغن و راندمان جابجایی است.
این پروپوزال بهینه سازی پارامترهای تزریق WAG - به ویژه نسبت زمانی گاز-آب (GWR)، طول چرخه WAG، نرخ تزریق و محل قرارگیری چاه تزریق - را برای به حداکثر رساندن بازیابی نفت از یک مدل مفهومی سه بعدی و ناهمگن مخزن بررسی خواهد کرد.
بازیابی پیشرفته نفت (EOR) برای به حداکثر رساندن تولید هیدروکربن از مخازن بالغ بسیار مهم است. سیلاب زنی پلیمری یک تکنیک شیمیایی افزایش بازیافت نفت (CEOR) است که برای بهبود جابجایی نفت از محیط متخلخل فراتر از آنچه از طریق سیلاب زنی آبی مرسوم قابل دستیابی است، طراحی شده است. مکانیسم اصلی شامل افزایش ویسکوزیته آب تزریق شده است که به نوبه خود نسبت تحرک بین سیالات جابجاکننده و جابجا شده را تغییر می دهد و منجر به بهبود راندمان جاروب می شود.
افزایش سطح جریان های اتصال کوتاه در شبکه های توزیع و محدودیت های تجهیزات حفاظتی در تحمل این جریان ها، ضرورت به کارگیری راهکارهای مؤثر جهت کنترل سطح خطا و ارتقای تاب آوری شبکه را برجسته می سازد. محدودکننده های جریان خطا به ویژه در قالب راکتورهای سری، ابزارهایی کارآمد برای کاهش جریان اتصال کوتاه و کنترل فشار حرارتی-الکتریکی وارد بر تجهیزات حفاظتی هستند. در این پژوهش، یک چارچوب بهینه سازی برای جایابی و تعیین اندازه بهینه محدودکننده های جریان خطا باهدف افزایش تاب آوری شبکه توزیع ارائه می شود.
رشد جمعیت و گسترش شهرنشینی، موجب افزایش تقاضا برای کالاهای مصرفی و در نتیجه توسعه صنایع تولیدی، از جمله صنعت نساجی و پوشاک شده است. صنعت نساجی به عنوان یکی از زنجیره های مهم تولید، شامل مراحل مختلفی از ریسندگی الیاف، بافندگی یا تولید پارچه و در نهایت فرآیندهای تکمیلی و تولید پوشاک است که کیفیت در هر یک از این مراحل، نقش تعیین کننده ای در ارزش نهایی محصول ایفا می کند.