هدف اصلی مهندسی بافت و پزشکی بازساختی ساختجایگزینهای احیاکننده برای بافتهای آسیبدیده یا ازدسترفته است که نزدیک ترینخواص را به بافت مورد نظر داشته باشد ، بنابراین داشتن توانایی خود ترمیم شوندگیبه عنوان یک عملکرد حیاتی برای آن شناخته میشود. از آنجا که هیدروژلهای تک مادههنوز نتوانستهاند بطور کامل تمام خواص مورد نیاز یک بافت را برآورده کنند،استفاده از هیدورژلهای پیشرفته شامل شبکههای در هم نفوذ کرده، نانو کامپوزیتها، چند مادهها و سوپرا مولکولیها موردتوجه قرار گرفته است.

