افزایش روزافزون انتشار دی اکسیدکربن به عنوان یکی از عوامل اصلی تغییرات اقلیمی، در کنار تولید حجم بالای پساب های شور حاصل از فرایندهای نمک زدایی آب، ضرورت توسعه ی راهکارهای پایدار و هم زمان برای کاهش آلاینده های گازی و آبی را بیش ازپیش آشکار ساخته است. در این میان، ریزجلبک ها و به ویژه دونالیلا سالینا به دلیل تحمل ذاتی به شوری های بالا، توان انطباق با گستره وسیعی از شرایط محیطی و قابلیت تثبیت زیستی دی اکسیدکربن، به عنوان گزینه ای امیدبخش در سامانه های زیست محیطی موردتوجه قرار گرفته اند.

