در سال های اخیر، مدل سازی و پیش بینی سری های زمانی به یکی از موضوعات کلیدی در حوزه تحلیل داده و تصمیم گیری علمی و صنعتی تبدیل شده است. یکی از رویکردهای مؤثر برای افزایش دقت پیش بینی، استفاده از مدل های ترکیبی است که با بهره گیری هم زمان از چند مدل منفرد، می کوشند مزایای هر مدل را حفظ کرده و اثر ضعف های آن ها را کاهش دهند. چنین رویکردی اگرچه انعطاف پذیر است، اما می تواند موجب افزایش پیچیدگی محاسبات و ناپایداری در نتایج پیش بینی شود.

